Op dag vier, het kantelpunt van de zes mannendagen, stond hij daar. Zijn tanige lijf nog trillend van het ademwerk, zijn ogen vol vuur. Alsof iets in hem eindelijk geen toestemming meer vroeg om zich te laten zien.
Dit tevoorschijn komen had tijd nodig gehad. Drie dagen Mannenkracht. Drie dagen Man & Levensenergie. Twee reizen, één beweging; laag voor laag zakte hij ín zijn lijf. Uitgeput én levend.
Zijn beweging was zichtbaar: uit liefde te dicht bij zijn moeder gebleven, versmolten met haar welzijn. De systemische beweging is dan niet weggaan, maar afstand nemen binnen de loyaliteit die blijft.
Vier mannen stonden voor hem, elk een obstakel op zijn weg naar zijn levensenergie. Ze moedigden hem aan, daagden hem uit, bekrachtigden hem. Het was rauw en eerlijk mannengevecht.
Toen hij eindelijk hijgend tegenover de representant voor zijn levensenergie stond, zei deze alleen: “Ja man, dat zie en dat voel ik.”
En daar was hij. Vol aanwezig en op zijn plek.
Dit werk raakt me elke keer opnieuw. Ook ik moest ooit afstand nemen om de oversteek te maken naar mijn vader, van spiegelland naar eigen land.
Mannenkracht, waar jouw verhaal centraal staat, start op 29 juni. Man & Levensenergie volgt op 26 november.
Wat in jou vraagt om losgelaten te worden, zodat jij voller kunt leven?